Via RetailTrends maakt de Consumentenbond bekend dat het de Autoriteit Consument en Markt (ACM) oproept op te treden tegen (de inmiddels Britse) consumentenartikelenreus Unilever (Joenieleffer, dus) vanwege een vermeend veel te groot aantal misleidende duurzaamheidsclaims: https://retailtrends.nl/news/76240/consumentenbond-grootschalige-greenwashing-van-unilever?utm_source=nieuwsbrief&utm_medium=email&utm_campaign=RT&utm_content=2025-06-30&utm_id=841.927.
Greenwashing, dus. Nog niets is waterdicht bewezen, alhoewel de Consumentenbond doorgaans met dergelijke aantijgingen niet over één nacht ijs gaat. Bovendien…in de huidige, mediagedomineerde, informatiesamenleving ben je als ‘aangeklaagde’ al zo goed als ‘dead on arrival in the courtroom’.
Al ‘vrees’ ik dat de oud-werkgever van ‘onze’ secretaris-generaal Mark Rutte er niet echt veel om zal malen. ‘Als je geschoren wordt moet je vooral stil blijven zitten’, luidt niet voor niets het devies op vrijwel elke PR-opleiding. Wat je ook leert op elke PR-opleiding is ‘Be Good And Tell It’.
Onder leiding van voormalig CEO Paul Polman zette Unilever ‘avant la lettre’ veel activiteit in om te verduurzamen. Omdat het bedrijf onder Polman geloofde dat dit voor de toekomst wel eens doorslaggevend zou zijn in de aankopen. Unilever opereert in talloze markten waarin tienden van procenten marktaandeel véél kunnen uitmaken.
Gelet op het toegenomen bewustzijn van consumenten over voedselkwaliteit, voedselsamenstelling (de drie slow killers suiker, zout, vet) ‘krimpflatie’, de toenemende invloed van ‘eigen detailmerken’ naast de A-fabrikantenmerken en de retail-huismerken (Lidl en Aldi voorop) acht ik het raadzaam voor Unilever om het Polman-tijdperk inhoudelijk nieuwer leven in te blazen.
Greenwashing is niet iets dat je aan je merken wilt hebben hangen, hoe leidend deze merken vaak ook zijn. Noblesse oblige…