Met deze berucht geworden zin begon de Tweede Wereldoorlog. Eergisterennacht sprak Poetin vergelijkbare woorden om zijn invasie met “dreigementen vanuit de Oekraïne” te rechtvaardigen. We maakten afgelopen weken al kennis met oorlogspropaganda. Die laat ons pijnlijk zien dat er niet zoiets is als dé waarheid. Er is dé waarheid van Poetin, dé waarheid van Biden, dé waarheid van Europa, dé waarheid van…communicatiedistortie ten top. Hoe ga je daarmee om?
Ik maak een vergelijking met vredestijd. Waarin we gelukkig nog verkeren, ook al wordt marketing vaak vergeleken met oorlog. Oorlogspropaganda laat extra duidelijk zien hoe partijen in vredestijd ook hun eigen waarheid hebben. Door toepassing van algoritmische sturing weten steeds meer partijen hun waarheden onder steeds grotere groepen te verankeren. Het resultaat: polarisatie. Polarisatie die we toelaten omdat we denken dat het niet hebben van een standpunt een zwaktebod is (onze Calvinistische roots doen helaas nog hun werk).
‘And who was wrong…and who was right…it didn’t matter in the thick of the fight…’
Deze zangregel uit Goodnight Saigon van Billy Joel (1983) lijkt van toepassing op ‘de zwijgende meerderheid’. Kom je in een ‘gevechtssituatie’ terecht (lees: een markt van vrije mededinging), dan doet het er niet zozeer toe wie je gelooft, maar hoe goed je echt op de hoogte bent. Je moet immers verder. Dat vereist beslissingen over hoe verder. Hoe meer kanalen er zijn om langs te communiceren, hoe moeilijker het wordt om de juiste keuze te maken. Daarvoor is cruciaal dat je zelf weet waarom je bedrijf bestaat (doelstellingen), waarheen je met je bedrijf wilt gaan (strategie), langs welke touchpoints je je doelen realiseert (tactieken) en hoe je je volgelingen daarvan overtuigt (communicatie). Heb je dat nog niet op orde? Wacht dan geen dag langer, ook hier is die oorlog al begonnen…