…that two cents off can’t overcome!
Afgelopen week werd bekend dat Volkswagen nog steeds op een grote schare merktrouwe kopers (of lessors en lessees) kan rekenen in NL.
Ligt dat nu aan de al decennia lang zorgvuldig onderhouden ‘love the brand’-communicatie? Of het al even decennia lang ijzersterk lage leaseprijsniveau? Of de zeer centristische modellenpolitiek van ‘overal Salonfähig’? Of aan nog wat anders?
Of ondanks iets anders? Dieselgate uit 2015? De niet ijzersterke degelijk-Duitse pechstatistiek die geen gelijke tred houdt met de merkreputatie? De recente berichtgeving dat ‘Fau Vee’ niet opgewassen zou zijn tegen met name de nieuwe Chinese merken?
Deze ‘melting pot’ van ontwikkelingen supporten een al sinds jaar en dag onverwoestbaar aspect van de merkreputatie van onze ‘Volksfiets’: de relatief hoge restwaarde. Dat maakt dat zo’n Duits-degelijke VW voor heel veel NL-ers een ‘zekerheidje’ is. En dáár houden NL-ers van: zekerheidjes. Net als dat eten bij McDonald’s zo’n voorspelbare zekerheid biedt. Er zal naar aanleiding van de besmette uitjes op de Quarter Pounder geen Quarter Pounder minder verkocht zijn in NL. De bezoeker aanvaardt dat dit een ‘incident’ is dat bij McDonald’s direct onschadelijk wordt gemaakt.
Een ijzersterke, onderbouwde, merkreputatie. Bij VW de bijna gegarandeerde restwaarde, bij McDonald’s de onverwoestbare standaardisatie, bij Apple het minimalistische design en de zekerheid van uitstekend werkende ‘fail safe’ software.
There’s no brand loyalty that two cents off can’t overcome. Zeker als die ‘two cents off’ ‘into the bargain’ zit…
Voor degenen die meer willen weten: https://www.nu.nl/economie/6333852/ondanks-problemen-bij-volkswagen-blijven-nederlandse-autokopers-merk-trouw.html