Staatssecretaris Silvio Erkens wil een fokverbod op dolfijnen instellen.
Dierenrechtenorganisaties steunen hem hierin. Het Dolfinarium Harderwijk niet: het mist de wetenschappelijke onderbouwing van de bewering dat dolfijnen in gevangenschap niet tot een normaal dolfijnenleven in staat zouden zijn: https://www.nu.nl/politiek/6413111/kabinet-wil-fokverbod-voor-dolfijnen-uitsterfbeleid-voor-dolfinarium.html
Als het verbod op fok doorgaat moet het Dolfinarium de huidige dolfijnen of laten uitsterven of verplaatsen naar een ander dolfinarium buiten Nederland (als dat al kan). Uitzetten in de natuur zou het doodvonnis voor deze dolfijnen betekenen.
Marketingtechnisch is bijzonder interessant wat er met het Dolfinarium moet gebeuren nadat de dolfijnen verdwenen zijn.
Als je de positie van het Dolfinarium bekijkt vanuit de product-markt-combi-mix van Ansoff, neemt de staatssecretaris het Dolfinarium de strategische mogelijkheid van marktpenetratie (met bestaande producten bestaande markten verder ontwikkelen) en marktontwikkeling (met bestaande producten nieuwe markten aanboren) uit handen.
Blijven over productontwikkeling (met nieuwe producten bestaande markten aanboren) en diversificatie (met nieuwe producten nieuwe markten aanboren).
Een vorm van productontwikkeling zou kunnen zijn het opvangen van zeehonden. Op korte termijn zou dan misschien Pieterburen gered kunnen worden en heeft het Dolfinarium een nieuw (tijdelijk) ‘product’ beschikbaar.
Een vorm van diversificatie zou kunnen zijn de opvang van alle zeedieren met een (voor het publiek) onverwacht hoge graad van intelligentie. Denk daarbij aan octopussen, orka’s, zeehonden, zeeleeuwen, manta-roggen, haaien, pinguïns, om er maar eens enkelen te noemen.
Met deze ’nieuwe producten’ kan het Dolfinarium ’nieuwe markten’ (scholen, universiteiten, researchcentra) aanboren, bestaande markten een nieuw aanbod (edu-shows in plaats van louter shows) bieden en misschien zelfs bijdragen tot het helpen van mensen?
Voor een klein deel is dit al realiteit: het Dolfinarium herbergt immers ook andere dieren dan dolfijnen, zoals zeeleeuwen, hondshaaien en kleine roggen.
En elders in de wereld bestaan succesverhalen van dolfijnenparken die zijn getransformeerd. Zoals het Vancouver Aquarium in Canada, dat in 2018 besloot te stoppen met het houden van dolfijnen en walvissen en zich ‘om te turnen’ tot opvanglocatie voor lokale zeezoogdieren als otters, zeeleeuwen en zeehonden.
Het einde van je belangrijkste product betekent dus niet per definitie het einde van je bedrijf.
Mits je jezelf de tijd gunt om goed na te denken in welke richting je kunt ’trans-isteren’ (overgaan). En welke capaciteiten je al daarvoor in huis hebt en welke je nog moet aankopen.
En … welk maatschappelijk- en markt-nut je gaat dienen. Dan zou zelfs Pieterburen, dat wellicht faillissement moet aanvragen, gered kunnen worden.