Zonder TV-reclame, zonder thuisbezorging, zonder een enorme landelijke dekking met honderden filialen, slaagt Dirk er elk jaar in om beetje bij beetje marktaandeel af te snoepen van ‘de groten’ onder de prijsvechters als Aldi en (in iets mindere mate) Lidl en de service-supers Jumbo en Albert Heijn. En juist in dat ‘zonder’ zit ‘m het geheim.
Alles wat niet direct leidt tot lagere verkoopprijzen per artikel, doet Dirk niet. Marketingdeskundige Michael Porter noemt dit kostenleiderschap: al (!) je bedrijfsprocessen zó efficiënt inrichten dat die leiden tot de laagste prijs per product: https://www.deondernemer.nl/actueel/het-geheim-van-dirk-van-den-broek-geen-tv-reclames-wel-10-procent-groei~e7bd7bb?referrer=https%3A%2F%2Fwww.linkedin.com%2F .
De Consumentenbond ‘kroonde’ Dirk samen met Aldi tot de laaggeprijsde super van NL.
Kostenleiderschap
Kostenleiderschap dwingt tot het maken van keuzes. O.a. ten koste van de groei. Distributiegraad is een van de pijlers van het marktaandeel van supermarkten. Toch kiest de familie Van den broek ervoor om elk nieuw filiaal zelf te financieren. Dat daarvoor een (veel) lager groeitempo op de koop toe genomen moet worden, accepteert de familie zonder (intern) morren.
Keuzes o.a. ten koste van TV-reclame ten faveure van print-reclame met heel veel actie! Actie in de vorm van concrete weekaanbiedingen is namelijk direct tot verkopen te herleiden. Als je dan die acties alleen voert over hardlopers is succes onder zowel bestaande als nieuwe klanten bijna gegarandeerd. Is de beroemd geworden Dirk-tas in het straatbeeld in Amsterdam-Zuid dan toeval?
Deels niet, al zal het de familie ‘worst’ zijn of dat nu in Amsterdam-Zuid of in (laten we zeggen) Almelo gebeurde. Zo lang er in beide plaatsen maar voldoende nieuwe klanten binnen lopen op de lage prijzen. Oprichter Dirk van den Broek zei daarover: ‘arme mensen hebben lage prijzen nodig, rijke mensen houden ervan.’